jullie zien me de laatste tijd weer veel in de weer met verjaardagstaart en pakjes enzo, maar ik heb ook nog wel andere interesses. Zoals bijvoorbeeld alles in een wei of door de zand loopt en kruipt. Zo ben ik bv. geweldig fan van de geitjes bij opa&nonnie tegenover. Als ik ze roep, komen ze altijd even goeiedag zeggen. Dat vind ik wel leuk.

Gisteren zijn we (Fré en ik, onze mama’s en papa’s mochten ook mee) naar een dierentuin geweest, die van Antwerpen (daar zeggen ze Zoologie). Amai, daar zat een beestenboel bijeen, apen met en zonder rode poep, giraffen, hagedissen, pinguïns, en ook een klein olifantje. Ik zou er zo naartoe gegaan zijn om te gaan helpen spelen, maar ik ben daar nog wat klein voor. Als ik groot ben, wil ik ook zo’n lange steel met hooi op en dan ga ik wel met die diertjes spelen.

Kusjes, Kaat.

dat is me nogal wat, zo verjaren. Keiveel mensen die me komen feliciteren, pakken, kusjes geven en ook nog kadootjes meebrengen. Dat vond ik wel leuk, dat mogen ze elke dag wel doen voor mij. Gelukkig blijven de vlagjes nog even hangen.

En het tofste van al, mama had voor mij cake gebakken en mijn lievelingstaart – aja, met aardbeien –  gekocht. Smullen.. enne ook wel ondersmodderen. Ik ben denk ik ook wel iets te gulzig geweest, want ‘s nachts was mijn buikje toch een beetje van streek. Maar dat is gelukkig alweer voorbij. Ik ben ook de foto’s bij de fotograaf gaan binnendoen en ze zijn ontwikkeld, niet allemaal even scherp, ge kent dat wel hé, verjaardagen..

Kusjes, Kaat.

Vandaag is mijn verjaardag, ik ben nu 1 !

En niks te vermaanden of van dat slap gedoe, een echte verJAARdag dit keer. Goh, ik weet nog goed dat het vorig jaar ook zo puffen was, niet alleen voor mammie, maar voor iedereen, zo warm hé.

En nu dus ook weer. En nu is mijn verJAARdag ! Olé! (of had ik dat al eens gezegd)

Dit jaar was toch wel het beste jaar tot nu toe vond ik, veel gespeeld, ook veel bijgeleerd, zoals fruitpap, leren lopen en de hardheid van tafels en stoelen, daar zouden ze toch eens iets aan moeten doen. Of aan dingen die te ver weg liggen, dat je die kan roepen ofzo.. zoals mijn knuffels. Die luisteren nooit..

Papa en mama hebben de laatste weken wel mijn website niet veel meer bijgewerkt, dus jullie hebben nu nog eens een heleboel foto’s tegoed.

Kijk hier maar eens !

hier ben ik weer. Ik ben deze week weer eens vermaand, 9 maanden deze keer, net zolang als ik in mama’s buik had moeten zitten, want ik vond het daar toen wel gezellig en ben wat achtergebleven.

Op de eerste foto ben ik een beetje ziekjes, maar daarna gaat het alleen maar beter. Zoveel beter dat ze mijn klein gevangenisje wat groter hebben gemaakt, ik kroop er bijna uit..

Allez, tot onderhand op een terrasje ofzo.

Groetjes, Kaat.

Beetje over en weer schuiven met die gekke muis, af en toe eens links klikken, dan eens rechts, en als ze wegloopt, trek ik aan haar staart. Iezie…